Główny Urząd Statystyczny ogłosił, że pogłowie trzody chlewnej spadło w Polsce do poziomu nieco ponad 13 mln sztuk. Tym samym pobity został kolejny "rekord", bo od kilku lat obserwujemy w kraju stałe zmniejszanie się hodowli świń. I końca tego dołka nie widać.

Dane GUS dotyczą listopada 2011 r., gdy pogłowie trzody chlewnej liczyło 13 mln 50 tys. sztuk. Jeśli tendencja spadkowa została podtrzymana również w grudniu, to niewykluczone, że po raz pierwszy od kilkudziesięciu lat będziemy mieli w hodowli tylko niespełna 13 mln sztuk trzody. Statystycy dodają, że w porównaniu z listopadem 2010 r. pogłowie spadło aż o 11,7 procent. Spadek hodowli wystąpił w 14 województwach: największy był w dolnośląskim (31,9 proc.), świętokrzyskim (22), lubelskim (17,8), podlaskim (17,2), opolskim (17,1) i podkarpackim (16,6). W pozostałych dwóch województwach pogłowie trzody chlewnej wzrosło: w lubuskim o 14,2 proc., a w zachodniopomorskim o 3 procent.
Ponadto z tych danych wynika, że zmniejszyła się liczebność wszystkich grup stada trzody chlewnej, przy czym najbardziej - o 17 proc. - spadła populacja prosiąt o wadze do 20 kg oraz pogłowie trzody przeznaczonej na chów o wadze 50 kg i więcej, w tym także macior - o 15,3 procent. Te ostatnie wskaźniki są bardzo niepokojące, bo jak podaje GUS, populacja loch na chów zmniejszyła się do stanu nieco ponad 1,1 mln sztuk, w tym pogłowie loch prośnych spadło o 120 tys. sztuk i wyniosło 716 tys. sztuk (spadek w stosunku do listopada 2010 r. o 14,4 proc.). To zaś niedobrze wróży na przyszłość, bo można się spodziewać dalszego spadku pogłowia trzody. A tymczasem samowystarczalność zapewniałoby nam pogłowie na poziomie około 18 mln sztuk, ale takimi wielkościami mogliśmy się jeszcze pochwalić w pierwszej połowie poprzedniej dekady, potem było już gorzej i stały trend spadkowy obserwowany jest już od kilku lat.




 

Rolnicy od 2014 roku mogliby płacić podatek dochodowy od działalności rolniczej - poinformował PAP we wtorek wiceminister finansów Maciej Grabowski. Sposób opodatkowania zależałby od wysokości dochodów osiąganych przez gospodarstwa.

Wiceminister powiedział, że Ministerstwo Finansów wspólnie z resortem rolnictwa pracuje nad zmianami w opodatkowaniu rolników.

- Dostrzegamy, że rolnictwo jest bardzo zróżnicowane; nowy podatek musi wziąć to pod uwagę. Zdajemy sobie sprawę z tego, że jedna trzecia gospodarstw rolnych produkuje praktycznie tylko na własne potrzeby; ich produkcja na rynek jest bardzo ograniczona, więc trudno tu mówić o jakiś dochodach - powiedział wiceminister.

Jego zdaniem nowy podatek nie powinien nakładać wyższych obciążeń - zarówno podatkowych, jak i administracyjnych na tę grupę rolników.

Według MF ogólne zasady opodatkowania powinny obejmować największych przedsiębiorców rolnych, którzy prowadzą działalność na znaczną skalę. - Nie ma powodu, by byli opodatkowani inaczej niż firmy prowadzące działalność handlową, usługową, czy przemysłową - uważa Grabowski.

Wiceminister zwrócił uwagę, że już obecnie obowiązek prowadzenia pełnych ksiąg rachunkowych mają ci rolnicy, którzy osiągają przychody w wysokości powyżej 5 mln zł.

Wskazał, że jest jeszcze najliczniejsza grupa gospodarstw rolnych - o średnich dochodach. Resort finansów rozważa wprowadzenie dla nich możliwości skorzystania z prostych form opodatkowania, podobnych do tych, które są dziś w działalności gospodarczej. Może chodzić np. o uproszczoną rachunkowość lub ryczałt podatkowy. Przynależność rolnika do "grupy podatkowej" zależałaby od osiąganych przychodów.

Grabowski poinformował, że projekt powinien być gotowy w drugim kwartale tego roku. - Skoro możliwość skorzystania z uproszczonych form opodatkowania zależałaby od wysokości przychodu, to obowiązek określania przychodów rolnicy mieliby od 2013 r., a wprowadzenie podatku nastąpiłoby od 2014 r. - wskazał.

- Na razie jest za wcześnie, by mówić o szczegółowych rozwiązaniach, stosowanych stawkach czy skutkach zmian dla budżetu. Na pewno nie będzie to podatek, który przyniósłby fiskusowi znaczące dochody. Chodzi raczej o to, żeby doprowadzić do sytuacji, w której przedsiębiorcy rolni prowadząc działalność na znaczną skalę byli w systemie podatku dochodowego - powiedział.

Dodał, że propozycje będą się wiązać ze zmianami w podatku rolnym. Podczas prac trzeba będzie wziąć pod uwagę, że dochody z tego podatku trafiają w całości do gmin.


PAP

Bank Gospodarki Żywnościowej poinformował, że roczna dynamika wzrostu przeciętnych cen gruntów ornych w obrocie międzysąsiedzkim zwiększyła się z ok. 6,5 proc. w III kw. 2010 r. do ok. 9,4 proc. w III kw. 2011 r. Według GUS przeciętny poziom cen gruntów ornych na tym rynku w III kw. 2011 r. osiągnął 19 726 zł/ha, co oznacza spadek o 2,1 proc. na przestrzeni kwartału. Wzrost popytu na ziemię rolną, a tym samym jej cen w relacji rocznej, był determinowany wysokimi cenami płodów rolnych, w szczególności cenami zbóż i rzepaku. Natomiast kwartalny spadek ma charakter sezonowy.
W przypadku ziem oferowanych za pośrednictwem ANR, przeciętna ich cena w III kw. 2011 r. była równa 17 114 zł/ha, co oznacza wzrost o 13,8 proc. r/r i 2,4 proc. kw/kw. Co więcej, z informacji Agencji wynika, że średnia cena ziemi w całym 2011 r. przekroczyła 17 tys. zł/ha. A zatem ceny w ostatnim kwartale ubiegłego roku również wzrosły. Ponadto, ANR w 2011 r. sprzedała ponad 125 tys. ha gruntów, czyli o 30 proc. więcej w porównaniu do 2010 r. Wskazany poziom sprzedaży, najwyższy od 9 lat, został osiągnięty pośrednio dzięki rekordowej liczbie ponad 92,5 tys. przetargów (prawie dwukrotnie więcej względem 2008 r.).

W III kw. 2011 r. najwyższy wzrost cen ziemi w obrocie międzysąsiedzkim, i o 10,8 proc. w skali roku (do 16 297zł/ha), odnotowano w przypadku gruntów słabych (V-VI klasa bonitacyjna). Równie mocno, bo o 9,0 proc. r/r, do poziomu 23 359 zł/ha, wzrosły ceny gruntów dobrych (I-IIIa klasa bonitacyjna). Dla porównania przeciętny koszt nabycia gruntów średnich (IIIb i IV) w okresie rocznym zwiększył się o 8,0 proc., osiągając poziom równy 20 526 zł/ha.

W dalszym ciągu w obrocie międzysąsiedzkim najwyższe średnie ceny sprzedaży osiągają grunty rolne zlokalizowane na terenach woj. wielkopolskiego oraz kujawsko-pomorskiego. Ceny ziemi w obrocie prywatnym na tych obszarach w III kw. 2011 r. ukształtowały się odpowiednio na średnim poziomie 30 204 zł/ha (wzrost o 5,5 proc. r/r i spadek o 4,8 proc. kw/kw) oraz 28 105 PLN/ha (wzrost o 5,7 proc. r/r i spadek o 0,8 proc. kw/kw). Natomiast najtańsze ziemie, to nadal region woj. podkarpackiego, ze średnia ceną 10 603 zł/ha.

Poprawa opłacalności produkcji rolnej, a tym samym kondycji finansowej gospodarstw rolnych sprzyja wzrostowi popytu na ziemię. Wspierany jest on również kredytami preferencyjnymi na zakup ziemi, a także możliwością sprzedaży gruntów przez ANR na raty. Utrzymywanie się wysokich cen surowców rolnych będzie w 2012 r. sprzyjało popytowi na ziemię. Oczekujemy, że wzrost cen gruntów ornych w I kw. 2012 r. wyniesie ok. 6 proc. r/r, choć nie wykluczamy istotnych wzrostów w przypadku sprzedaży jednostkowych, szczególnie atrakcyjnych nieruchomości rolnych. W dłuższej perspektywie na kształtowanie się cen ziemi będzie miała też wpływ realizacja procesu nowelizacji ustawy o gospodarowaniu gruntami Skarbu Państwa i tzw. wyłączenia ziemi.


Bank Gospodarki Żywnościowej

W Polsce jest 580 tys. NEET-sów, (z ang.: not in employment, education or training) czyli młodych, którzy nie pracują, nie uczą się ani w żaden sposób się nie doszkalają. Kosztują nas ponad 5 mld euro rocznie - informuje "Gazeta Wyborcza".

Jak wyliczyła unijna instytucja Eurofound, NEET-si stanowią 12,8 proc. wszystkich osób w wieku 15-24 lat w 27 krajach UE; w Polsce - 11 proc., ale w dwa lata ich liczba wzrosła o 1,5 proc.

Według szacunków Eurofound polscy NEET-si kosztują ponad 5 mld euro rocznie, a na jednym gospodarka i państwo tracą 37 tys. zł. Realny koszt ich utrzymania to 1,5 proc. naszego PKB - jeden z wyższych wyników w Europie, znacznie powyżej średniej.



PAP